• WERKEN AAN DE KWALITEIT
  • VAN DE JEUGDSECTOR
Transformatie jeugdhulp

Sturing en bekostiging jeugdhulp

Veel gemeenten zijn op zoek naar een passende manier van bekostiging voor jeugdhulp. Zij willen sturen op het realiseren van maatschappelijke resultaat, maar niet op de stoel van de aanbieder gaan zitten.

Drie vormen van bekostiging

In verschillende regio’s ontwikkelen gemeenten nieuwe vormen van bekostiging. De Werkgroep integrale bekostiging jeugdhulp, waarin gemeenten en aanbieders zijn vertegenwoordigd, onderscheidt op basis van een analyse van een aantal regionale initiatieven drie vormen van bekostiging:

  • taakgerichte bekostiging
  • inspanningsgerichte bekostiging
  • outputgerichte bekostiging.

De keuze voor een vorm van bekostiging hangt af van de visie van de gemeente op de manier waarop ze opdrachtgever wil zijn. Wil de gemeente bijvoorbeeld de samenwerking tussen de aanbieders bevorderen of juist de concurrentie stimuleren? Is de gemeente uit op een gesloten of open markt of op een tussenvorm?

De wijze van bekostiging van de aanbieders van jeugdhulp is een instrument om te kunnen sturen op de realisatie van maatschappelijke resultaten. Inzicht en transparantie van de resultaten van een aanbieder is al een middel om inzicht te krijgen in de kwaliteit van het aanbod.

Taakgerichte bekostiging

Bij taakgerichte bekostiging betaalt de gemeente de aanbieder een vooraf afgesproken bedrag. Voor dit bedrag moet de aanbieder de taak of opdracht uitvoeren. Deze taak of opdracht staat centraal in de bekostiging. De gemeente stuurt op partnerschap met de aanbieder en op een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor de resultaten van de hulp.

Voorbeeld

Een buurtteamorganisatie krijgt niet per uur of per cliënt die zij ondersteunen betaald, maar werken op basis van een vast subsidiebedrag per jaar. Dat bedrag is afgeleid van een inschatting van de kenmerken en behoeften in de verschillende buurten.

Voordeel

Een vooraf bepaald bedrag geeft professionals de ruimte om te bepalen welke manier van hulp bieden het beste is voor hun cliënten en om de hulp te vernieuwen.

Nadeel

De aanbieder heeft in dit model de prikkel om te mikken op onderbenutting. Dit betekent minder doen voor hetzelfde bedrag.

Inspanningsgerichte bekostiging

Bij inspanningsgerichte bekostiging betaalt de gemeente de aanbieder per uur of dag tegen een gecontracteerd tarief. Het opleidingsniveau van de professional bepaalt het tarief. De gerealiseerde productie staat centraal in de bekostiging. De gemeente stuurt vooral achteraf op informatie via de facturen en ervaringen van verwijzers en cliënten.

Voorbeeld 

De bekostiging zoals aanbieders deze ervaarden in de zorgverzekeringswet.

Voordeel

Cliënten die de zorg het hardst nodig hebben, krijgen de noodzakelijke zorg. Ook als dit hele moeilijke cliënten zijn.

Nadeel

Wanneer de instroom daalt, hebben aanbieders de prikkel om cliënten langer te behandelen waardoor de doorlooptijd stijgt.

Outputgerichte bekostiging

Bij outputgerichte bekostiging betaalt de gemeente de aanbieder een vooraf afgesproken bedrag per cliënt. Voor dit bedrag moet de aanbieder per cliënt het resultaat behalen dat met de gemeente is afgesproken. De gemeente stuurt op resultaten per cliënt en spreekt met aanbieders af hoe de resultaten worden gemeten.

Voorbeeld

Betaling van een integraal arrangement per cliënt en het voeren van het gesprek tussen de gemeenten en aanbieder over de resultaten.

Voordeel

Aanbieders worden gestimuleerd om zo kort en effectief mogelijk hulp te bieden, omdat ze op die manier overhouden aan het overeengekomen bedrag.

Nadeel

Het formuleren van te behalen resultaten per cliënt vraagt intensief overleg tussen gemeente en aanbieders.

Vragen?

Gert van den Berg is contactpersoon.

NJi gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies.